24 tot 28juli

Maandag 24 juli.

Campingdagje?

Het eerst wat ik moet doen is aan de receptie gaan melden dat ik vandaag niet kan vertrekken. Ik had voor 2 dagen betaald, maar hoeveel dagen moet ik hier nog blijven? Ze vinden het geen probleem dat ik langer blijf, uiteraard niet, en hopen dat het snel opgelost wordt. Maar ik moet verhuizen naar een kleinere plaats want de ruime plaats waar ik nu sta is gereserveerd. Gelukkig ben ik hier op een degelijke camping terecht gekomen. Ik kan hier eten, zwemmen en wat rond wandelen. Op een aantal andere campings waar ik gekampeerd heb, was ik slechter af geweest als ik daar in panne was gevallen. Na het ontbijt krijg ik plots telefoon van de garage dat mijn motor weer gaat? Ze hadden gisterenavond ook al geprobeerd zonder resultaat, maar nu vanmorgen ging ie weer. Hoe dat komt? Ze weten het ook niet. Ik bel naar de verzekering en ze regelen opnieuw een taxi om me naar die garage in Spanje te brengen. Daar aangekomen lijkt er inderdaad niets aan de hand. Ik bedank de mensen en rijd weg. Helaas is het beginnen regenen, maar ik ben blij dat alles terug in orde is. Onderweg merk ik dat de gasrespons toch niet normaal reageert. Ik ben nu nog 10 km van de camping en de motor verliest plotseling kracht, precies alsof er geen benzine meer is. Nochtans is er genoeg benzine in de tank. Ik kan de motor langs de kant van de weg zetten en de motor valt stil. Ik probeer nog verschillende keren te starten, maar heb hetzelfde probleem als gisteren. Merde! Dit is echt niet plezant. Ik stoot de motor wat verder in een zijstraat, weg van de drukke weg en besluit dan maar om de pechverhelping opnieuw te bellen. Ook niet fijn voor hun natuurlijk. Blijkbaar sta ik net aan de grens en er komt weer een Spaanse depannagedienst om de motor op te halen. Ik vraag als ze mijn Kawasaki naar een garage in Frankrijk kunnen brengen, maar dat moet eerst wat overlegd worden met de baas van de depannagedienst, de Franse tussenpersoon en Ethias als dat allemaal wel mag en kan. Na wat heen en weer getelefoneer kan het. Ik wordt samen met de motor naar de camping gebracht en van daar uit wordt er een Franse depannagedienst gecontacteerd die de motor naar een Kawasaki garage brengt om te herstellen.

Dinsdag 25 juli

Wachten op de camping

De motor wordt dus voor de 3de keer opgeladen. Het beloofde uur van ophaling is 5 (vijf!!) uren later dan afgesproken! Ondertussen heb ik enkele keren gebeld naar de verzekering, telefoons terug gekregen in het Frans, uren zitten te niksen, kan nergens naar toe, kan niks doen want ik moest wachten op de depannagedienst die uiteindelijk toch komt opdagen. Nu is het wachten op de diagnose, de prijs en de tijd die nodig is voor de reparatie. Wachten, wachten, wachten. Rond slenteren op de camping, zorgen dat de gsm opgeladen is en wachten.  Omdat de motor toch onderweg is naar een garage verwacht ik niet direct telefoon en dit is de kans om eens te gaan zwemmen in het zwembad. Het water is niet heel warm maar het is goed doenbaar. Het weer is bewolkt, de temperatuur aan de frisse kant en dus zijn er maar enkele zwemlustigen. Na het zwemmen wandel ik terug naar mijn tent. Tegenover mij is een kleine chalet waar een senioren koppel naar mij zit te kijken. Voor hun chalet staat een motor en een auto. Ik zie ze denken: een man alleen, met motorkleding maar zonder motor? Ik besluit om de collega motorrijder eens te gaan begroeten. Het zijn hele vriendelijke mensen, Bernadette en Thierry. Ik doe mijn verhaal in mijn beste Frans en ze leven mee met de pechvogel van de week. Ze nodigen me uit om samen met hen te eten. Dat aanbod sla ik niet af. De nog vochtige motorkleding mag ik bij hun onder het overdekte terras laten drogen. We praten over vanalles en nog wat. Ze komen hier al 20 jaar naar deze camping en wonen op een uurtje rijden van Urrugne in het binnenland van Frankrijk. Ze zijn één van de weinige eigenaars van een vakantiehuisje op de camping en komen hier het hele jaar door, meestal in de weekends, om wat tot rust te komen. Ik zou het niet kunnen, 20 jaar naar dezelfde vakantiebestemming trekken. De wereld is zo groot!

Woensdag 26 juli.

Wachten en afspraken maken en wachten.

Ik ga opnieuw ontbijten in het resto gedeelte van de camping en even later krijg ik telefoon van de verzekeringsmaatschappij in Frankrijk (die werken voor Ethias). De diagnose is: benzinepomp is kapot en de kostprijs is bijna 600 €. Ik moet nu ja of nee zeggen. Hebben ze het stuk op voorraad? Neen! Wanneer zou de motor gemaakt zijn? Misschien vrijdag (als de benzinepomp op tijd wordt geleverd) Ik zeg “non”, ik ga niet akkoord. Einde gesprek. Ik bel met Ethias in Hasselt en vraag als ze een vervangwagen kunnen regelen, ik wil naar huis! De kans dat de motor deze week niet gemaakt is, is groot en ik wil graag in het weekend thuis zijn zoals gepland. En de prijs lijkt me vrij hoog. Ik geef een adres door van de motorgarage in Zonhoven waar de motor naar toe moet. Een uurtje later belt de verzekering me terug. Ze bieden me een treinreis aan. Ze willen me naar het station in Biarritz brengen. Euh…ik had toch liever een vervangwagen. Ik heb 2 motorkoffers, een tanktas, tent, slaapmatten, motorkleding, ik moet 3 keer op en af wandelen om al mijn bagage te verplaatsen! Hoe ga ik dit doen als ik moet veranderen van trein? De man aan de andere kant van de lijn is duidelijk niet blij met mijn uitleg. Waarschijnlijk heeft hij veel moeite gedaan om het te regelen en uit te zoeken. Hij zou dan toch naar een vervangwagen zoeken. Hij gaat overleggen met zijn collega’s. Even later, ze hebben een vergangwagen gevonden. Wanneer wil ik vertrekken? Morgen donderdag is goed voor mij. Oef! Ik ben uitgekeken op de camping en het gedoe met de motor, ik verlang naar huis. Morgen om 10 uur zouden ze een vervangwagen brengen. Ik ben heel nieuwsgierig wat het gaat zijn. Een oud wrak of iets recenter? De motor wordt volgende week terug naar België gebracht. Vermoedelijk samen met andere voertuigen van pechvogels?

Terug naar de tent en daar zitten Bernadette en Thierry weer op hun terras. Ik vertel het goede nieuws. Bernadette vertelt dat ze straks naar een winkelcentrum gaat hier vlak over de grens (Spanje is goedkoper) op de top van de Col d’ibardin en vraagt als ik mee wil. Ok, een beetje afwisseling en afleiding is welgekomen. Via een slingerweg rijden we met de auto naar boven. Dit zou een mooie weg zijn om met de motor te doen. Alhoewel…Het is een zeer drukke weg, blijkbaar zijn er veel kooplustigen die deze weg kennen. Vlak over de grens nabij de top is er een benzinestation dat ook druk bezocht wordt. Na de tankstop rijden we verder naar het winkelcentrum. Je vindt er een heel divers aanbod. Het is samenraapsel van verschillende gebouwen en kleinere kramen langs de weg. Bernadette wijst naar een stad en de oceaan die we in de verte zien liggen. Daar ligt Saint-Jean de Luz zegt ze. Het is een prachtig uitzicht en ik neem wat foto’s. Ik koop wat noten, zaden en peulvruchten, iets wat ik de voorbije weken gemist heb in mijn dagelijkse voeding. Terug naar de camping drink ik nog iets op het terras bij Bernadette en Thierry tot het donker begint te worden.

Camping: Col d’ibardin***.
64122 Urrugne.
www.col-ibardin.com
175 € = 5 dagen


(3 maanden na mijn ontmoeting met Bernadette en Thierry heb ik een mail gekregen van Bernadette dat Thierry op 26 oktober plotseling overleden is aan een hartfalen terwijl hij op zijn boot was. Heel triestig nieuws. Hij was net als ik nog maar een jonge vijftiger.)


 

Donderdag 27 juli.

Urrugne > Chatellerault. (+/- 500 km)

De vakantie zit er bijna op, vandaag begint de terugreis. Om 10 uur zou de vervangwagen aankomen. Ik ruim mijn tent op en maak alles klaar om te vertrekken. Nog een laatste ontbijt op de camping en afrekenen op het onthaal van de camping. Mooi op tijd zet ik me op een bank met overzicht op de ingang. Telefoon van de Franse verhuurmaatschappij die de auto zou brengen. Er is momenteel geen wagen beschikbaar. Wat!!! Ik zeg dat ik het blijkbaar niet goed begrepen heb en ze vraagt als ik Engels spreek. Iets beter dan Frans dus herhaal het maar. Door de drukke periode in deze tijd van het jaar hebben ze geen wagen meer beschikbaar. Sorry. Ik bel naar Ethias en uit mijn ongenoegen. We hadden toch een afspraak? De man zit duidelijk ook verveeld met de toestand, hij is ook maar afhankelijk van externe firma’s die hun afspraken niet nakomen. Hij belooft het nodige te doen. Een uurtje later hebben ze toch een auto gevonden. Over een half uurtje zouden ze op de camping zijn. Na een half uur telefoon. Een Franse kerel van de verhuurfirma zegt dat hij er aan komt, maar het zal iets later zijn. Excuses. Eindelijk komt er een auto de parking opgereden en een jonge gast stapt uit. Hij komt me halen en brengt me naar het verhuurbedrijf in Biarritz om de nodige documenten te tekenen. Pfff! Kon die de documenten niet mee brengen? Ik was al verwonderd dat die hier alleen stond, hoe ging die terug gaan? Allé dan maar. Bagage ingeladen en we zijn eindelijk vertrokken Het is al 12 uur voorbij. Onderweg vertelt de gast dat hij zijn tolkaart niet meer vindt waardoor hij zowel op de heen als terugweg niet via de autosnelweg kan rijden en al de binnenwegen moest nemen. Daarom dat hij zo laat was. En daarom dat de rit nu ook wat meer tijd in beslag gaat nemen. Ook dat nog!

Op het verhuurkantoor vlak naast het spoorwegstation in Biarritz vul ik de nodige paparassen in en gaan we naar de auto. Het is dezelfde auto als ik in België heb en dat valt reuze mee natuurlijk. Een Citroën Berlingo met wat meer opties als ik gewend ben, + airco + cruisecontrole + usb ingang om de gps op te laden, want ik heb geen houder bij voor in de auto. Dat is een meevaller. Vlakbij het station ga ik nog wat eten en dan kan ik eindelijk vertrekken. Omdat ik de gps nergens kan vasthangen, plak ik die met plakband dan maar vast. Blijkbaar zijn er hier in Baskenland allerlei festiviteiten aan de gang, heel veel mensen zijn in het wit-rood gekleed en hier en daar omleidingen omdat wegen zijn afgesloten. Ik geraak dan toch op de autosnelweg en kan nu vaart maken. Ik blijf zo lang mogelijk rijden en geraak tot in Chatellerault, zo’n 500 km van Biarritz. Onderweg heb ik alleen in Bordeaux wat tijd verloren met file rijden. Het bijna 21u als ik incheck in het IBIS budgethotel en betaal 58 € voor 1 nacht met ontbijt. Tot welk bedrag zou de verzekering de hotelkosten terug betalen? Kan ik ook naar een 5 sterren hotel? Geen idee. Ik ga douchen en slapen, morgen rijd ik verder.

Vrijdag 28 juli.

Chatellerault > Hasselt (+/- 670 km)

Na het Franse ontbijt stap ik rond 9 uur in de Berlingo en zet mijn reis naar Belgenland verder. Hier en daar passeer ik weer enkel tolhuisjes, zoals gisteren ook trouwens. In het begin was het wennen maar het is makkelijker dan ik dacht. Visa kaart insteken en hop, ik kan doorrijden. Het verwonderd me wel dat ik nergens een code moet intikken? Onderweg stop ik om te eten in een wegrestaurant en tank ik de diesel die de Citroën nodig heeft. Dit is ook wennen want ik tank eigenlijk nooit diesel. Het verkeer en het weer vallen mee en sneller dan ik dacht ben ik in België. Rond Brussel is het file rijden, zoals altijd waarschijnlijk, en tegen 17u kom ik in Hasselt aan. Oef! Veilig terug thuis na 3 weken Frankrijk – Spanje. Ik kijk even op internet tot hoe laat het verhuurkantoor open is waar ik de auto moet inleveren. Tot 18 uur. Als ik dus snel ben kan ik de auto vandaag ook al direct binnenbrengen en dat is een zorg minder. Ook een geluk dat dit hier in Hasselt kan. Ik leg de fiets in de koffer, heerlijk zo een grote koffer in die Berlingo’s, en rijd naar de verhuurfirma. De man achter de balie weet niet goed wat die met die Franse auto moet doen en belt met een andere medewerker voor uitleg. Het nodige papierwerk wordt afgehandeld en alles is in kannen en kruiken. Ik stap op de fiets en rijd naar huis. De vakantie is voorbij. Aan het eind wat tegenslag gehad met motorpech maar de reden waarvoor ik naar het zuiden ben getrokken heb ik kunnen doen, namelijk: van de Middellandse Zee naar de Atlantische Oceaan rijden door de Pyreneeën. Alles te samen heb ik ongeveer een 4200 km gereden, waarvan de laatste 1200 km helaas met de vervangwagen.

Blij dat ik dit heb kunnen doen, helaas was ik alleen, maar alles bij elkaar genomen is het een unieke ervaring geweest.


Herstelling van de motor. E10/oct95 benzine de oorzaak?

Zowat 14 dagen na mijn thuiskomst is de motor geleverd in de garage. Een week later dan gepland. Het blijkt inderdaad de benzinepomp te zijn die stuk is. Volgens verschillende personen, zowel in de motorgarage als in mijn kennissenkring is de oorzaak te zoeken in de soort benzine dat ik getankt heb in de Pyreneeën. Die E10/oct95 benzine is op langere termijn niet geschikt voor mijn motor. Ik zou beter oct98 tanken. Dus vanaf nu doe ik dit. Ik heb ook vernomen dat zelfs nieuwe KTM motoren ook al last ondervonden hebben van dit soort benzine. Nochtans zouden alleen motoren ouder dan 10 jaar daar problemen mee ondervinden. Volgens de E10 check website zou mijn motor geen problemen mogen ondervinden. Maar zoals iedereen wel weet, tussen al die tankstations is er blijkbaar ook veel verschil in kwaliteit van brandstof. Misschien heeft mijn motorbeestje wat slechte drank gekregen en is die daarom uitgevallen en heeft de benzinepomp het begeven. Of misschien is er geen verband en heb ik gewoon pech gehad?

Advertenties
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close